Najważniejsze jest konsekwentne, bezwarunkowe wsparcie niezależnie od wyniku meczu — reagowanie na wysiłek i postawę dziecka, nie tylko na to, czy wygrało. Dzieci szybko wychwytują, czy rodzic jest zadowolony z samego faktu, że grały, czy dopiero z wyniku.
W praktyce oznacza to pochwałę za konkretne, zauważalne starania (np. „świetnie wróciłeś do obrony” zamiast ogólnego „dobra gra”), spokojną reakcję na porażki i unikanie porównywania dziecka z innymi zawodnikami w zespole. Presja wynikowa ze strony rodzica jest jedną z częstszych przyczyn, dla których dzieci z czasem przestają czerpać radość ze sportu.
