Zaraz po zejściu z boiska dziecko jest zwykle zbyt pochłonięte emocjami, żeby racjonalnie rozmawiać o błędach — ten moment jest na uspokojenie się, nie na analizę taktyczną.
Lepsze pierwsze pytanie to „czy dobrze się bawiłeś”, a nie „co poszło nie tak”. Jeśli dziecko sam chce wrócić do meczu, warto je wysłuchać; jeśli nie, temat można zostawić na inny dzień. Konsekwentne wsparcie niezależnie od wyniku uczy, że porażka nie jest czymś, czego trzeba się bać.
