W kategoriach żak, orlik i młodzik najwięcej daje rotacja po różnych pozycjach — obronie, środku pola i ataku — zamiast wczesnego przypisania dziecka do jednej roli. Dziecko, które zna wymagania każdej pozycji, lepiej czyta grę jako całość, niezależnie od tego, gdzie ostatecznie zagra na starszych etapach.
Specjalizacja ma sens, gdy pojawią się naturalne predyspozycje: wysoki wzrost i dobra gra głową sprawdzają się na środku obrony, szybkość i chęć do podejmowania ryzyka — na skrzydle, a opanowanie i rozegranie piłki pod presją — na środku pola. Trener prowadzący dziecko systematycznie jest w stanie ocenić to najlepiej, bo widzi je na każdym treningu.
