Skauci i trenerzy rzadko odkrywają zawodników przez przypadek — najczęściej widzą ich na naborach, turniejach lub w materiałach wideo przesłanych przez rodzica. Jednorazowe wysłanie „najlepszych akcji” do klubu robi dużo mniejsze wrażenie niż udokumentowana historia rozwoju: wyniki testów sprawnościowych, nagrania z kilku meczów w różnym czasie, informacja o postępach.
Regularny udział w naborach (głównie luty–czerwiec) i w turniejach młodzieżowych zwiększa liczbę okazji do bycia zauważonym — nawet jeśli pierwszy czy drugi nabór się nie powiedzie, kolejne wciąż są szansą.
